In his account on the social networking site Facebook, Ateneo de Manila math professor Lex Muga noted that in eleven ‘intervals’ from the evening of Election Day to May 18, the distribution of combined votes for Team PNOY, UNA, and Independent candidates remained essentially the same: 60%, 30%, and 10%, respectively. The same was discovered by Computer Professionals’ Union (CPU) coordinator Rick Bahague in seven random samples taken of the vote counts from May 13 to May 16.

Other netizens noted that in when looking at the vote tallies of all senatoriables per region, the distribution of votes per candidates were also the same.

“For the percentages of each Senatoriable’s votes to remain the same regardless of the region, or the time of the counting and the provinces who submitted their votes, is clearly a case of ‘statistical impossibility’. It cannot happen in real life naturally. It can only be the product of an ‘artificial process’” said Vencer Crisostomo, national chairperson of Anakbayan.

“There is only one conclusion. To quote the fictional character Sherlock Holmes, ‘When you have eliminated the impossible, whatever remains, however improbable, must be the truth’. While the propaganda offensive of the COMELEC, along with the mind-conditioning effect of previous surveys, makes the idea of ‘automated election fraud’ hard to swallow, there is no other explanation” he said.

The youth leader said that the occurence of massive electoral cheating would explain the deliberate attempts by COMELEC chairman Sixto Brillantes to make the elections as ‘non-transparent’ as possible.

“No wonder COMELEC does not want an independent source code review, a parallel manual count, and the other things that watchdog groups have been saying are essential to maintain the elections’ credibility. The COMELEC knows that the fraud and cheating it has perpetuated cannot stand an impartial investigation” said Crisostomo.

He concluded “The votes of the youth have not been counted! We call on everyone to condemn and further expose this most disgusting of acts by the COMELEC and the Aquino administration”. ###

Sources:

http://thepoc.net/index.php?option=com_content&view=article&id=18547:was-the-elections-won-with-a-60-30-10-formula&catid=73:poc-youth-articles&Itemid=100523

https://www.facebook.com/lex.muga/posts/4783147587919

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=10151416595556440

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=155328104648766

Tulad ng inaasahan, ang eleksyon 2013 ay walang pakinabang sa mamamayang Pilipino na naghahangad ng tunay na pagbabago. Ito ay naging paliksahan lamang ng mga magkakalabang paksyon ng mga naghahari sa ating bayan para sa mga pwesto, at paghahanda para sa eleksyon sa pagka-pangulo sa 2016. Walang pagkakaiba sa ‘Administrasyon’ at ‘Oposisyon’: pare-pareho silang mga partido ng mga kapitalista at panginoong may lupa, at pare-pareho ang kanilang mga plataporma at posisyon sa mga isyu ng bayan. Limitado na nga ang espasyo na ibinibigay sa paglahok ng mga progresibong organisasyon, ipinagkait pa ito sa pamamagitan ng kumbinasyon ng pandarahas, paninira, at garapalang pandaraya ng Rehimeng U.S-Aquino.

Hocus PCOS

Walang kredibilidad at puno ng anomalya ang Automated Election System (AES). Eleksyon 2010 pa lang ay nakita ito nung inilabas ng COMELEC na may mahigit 152 milyon rehistradong botante sa Pilipinas, o mahigit 50% na mas marami sa buong populasyon ng ating bansa, bagay na ikinabahala ay magagamit para mag ‘vote padding’ o dagdagan ang podo ng ilang mga kandidato.

Samantala, 16,000 na presinto (mula sa kabuuang 76,000) ay hindi nagpadala ng mga resulta ‘electronically’. Sa madaling salita, 11.2 milyon boto ang ipinadala sa lumang paraan, at maaaring pinalitan at minanipula. Sa 60,000 na natira, may 12,000 (8.4 milyon na boto) na hindi nagpadala ng kumpletong record kaya umasa ang COMELEC sa mga resultang nakasulat sa papel, bagay na madali rin manipulahin.

Sa harap ng mga ganitong anomalya, walang ginawang hakbang ang COMELEC para ayusin ang mga ito. Nagmatigas ito sa pagkakaroon ng ‘source code review’ (pagsusuri sa computer program na nagpapagana sa AES), at pumayag lamang dalawang araw bago ang eleksyon, habang kailangan ng apat o limang buwan para sa kumpletong review. Hindi rin pumayag ang COMELEC sa ‘parallel manual count’ para maikumpara sa bilang ng AES.

Lantad na lantad ang anomalya ng AES noong May 13 mismo, kung saan inilabas ng ‘transparency server’ ng COMELEC na ang #1 na Senador ay nasa mahigit 10 milyon, habang ang nabibilang na mga presinto ay nasa 1,400 lamang. Kung lahat ng mga nabilang na presinto ay nasa pinaka-mataas na posibleng laman na mga botante na 1,000, ang nabilang palang na mga boto noon ay 1.4 milyon.

Bagama’t mabilis na iniba ng mga technician ng SMARTMATIC ang bilang sa ‘transparency server’, nagbubukas ito ng bagong anomalya: walang nakakaalaam kung paano ito binabago ng SMARTMATIC. Sa madaling salita, hawak ng isang dayuhang pribadong korporasyon ang eleksyon ng Pilipinas.

Oplan 12-0

Sa harap ng matinding galit ng publiko laban sa mga trapo at political dynasty, naging matunog ang pangalan ng ilang mga kandidato na labas sa kampo ng parehong administrasyon at nagpapakilalang oposisyon. Para gawing katanggap-tangap sa publiko ang dadayaing resulta ng halalan, bumili ang Administrasyon ng mga sarbey mula sa mga kumpanyang SWS at Pulse Asia na pinapalabas na hindi mananalo ang mga nasabing kandidato.

Panggigipit sa mga Progresibo

Bago pa ang garapalang pandaraya na ginawa laban sa mga progresibong kandidato at partylist, iniipit na sila ng iba’t-ibang galamay ng Rehimeng U.S-Aquino.

Nagsampa ng gawa-gawang kaso ang COMELEC laban sa Kabataan at PISTON Partylist, dalawa sa mga pinaka-matinding kritiko ng administrasyon, at hanggang ngayon ay binabantaan sila ng diskwalipikasyon. Samantala, pinatakbo naman ang maraming mga pekeng partylist, numero uno ang garapalang sipsip kay Noynoy na Akbayan Partylist. Pinalampas rin ang mga partylist at kandidato ng administrasyon na tunay na may mga paglabag sa mga election rules.

Sa banta na makapasok sa Senado si Teddy Casiño at dumami ang mga progresibong partylist sa Kongreso, naglabas ang AFP ng sangkatutak ng paninira laban sa kanila. Sinabayan rin ito ng iba pang porma ng pananakot at pandarahas laban sa kanila.

Hindi Eleksyon ang Solusyon!

Mapait ang karanasan ng karaniwang tao sa halalang 2013: ang pagpili sa mga eleksyon sa Pilipinas ay pagpili lamang sa pagitan ng mga naghaharing grupo sa ating bayan. Ang sino mang kandidato na nagpi-presenta ng isang programa ng tunay na pagbabago, at bagkos ay makakatapak sa interes ng mga naghahari, ay pipigilan manalo sa kahit anong paraan.

Higit sa lungkot at galit na nararamdaman dahil sa garapalang manipulasyon sa halalan, hamon sa mga miyembro at taga-suporta ng mga progresibo tulad ni Casiño at ng Kabataan Partylist na higitan ang mga ito at ipagpatuloy ang pakikibaka para sa tunay na pagbabago.

Hinahamon ang mga progresibo at ang kanilang mga taga-suporta na lumahok sa pambansa demokratikong pakikibaka para sa tunay na kalayaan at demokrasya. Binibigyan-diin ng bulok na eleksyon 2013 na hindi kusang ibibigay ng 1% naghahari sa ating bayan ang pampulitikal na kapangyarihan. Ang kapangyarihan na ito ang ginagamit nila para panatiliin tayong naka-depende sa ibang bansa at nakakonsentra sa iilang kapitalista at panginoong maylupa ang yaman ng Pilipinas.

Ang mga organisadong manggagawa, magsasaka, at kabataan sa loob ng mga makabayang samahan ang isa sa mga pinaka-mahalagang sangkap para magtagumpay ang pambansa demokratikong pakikibaka. Kaya naman hinihikayat ang lahat ng mga kabataan na sumapi sa ANAKBAYAN, at tumungo sa hanay ng mga manggagawa, magsasaka, mangingisda, katutubo, maralitang taga-lungsod, atbp., para buuin ang mga sarili nilang organisasyon.

Kinakailangan rin imulat ang higit na mas malaking bilang ng mamamayan sa kabulukan ng estado at ang susi para sa tunay na pagbabago. Kaya naman sa loob, at kahit pati sa labas ng mga nasabing organisasyon, kinakailangan maglunsad ng milyon-milyong mga talakayan, gamit ang iba’t-ibang mga porma, sa mga paaralan, komunidad, pabrika, at sakahan hinggil sa mga paksa tulad ng Lipunan at Rebolusyong Pilipino at Pambansang Demokrasya.

Higit sa lahat, kailangan rin maglunsad ng mga kampanya at pakikibaka ng masa para sa kanilang mga interes, mula sa mga isyung lokal tulad ng tuition increase sa isang paaralan o demolisyon sa isang pamayanan, hanggang sa mga pambansang usapin tulad ng Visiting Forces Agreement at P125 wage increase. Bukod sa pagkakamit ng mga konkretong tagumpay para sa mamamayan, dito higit na napapatalas ang kamulatan nila hinggil sa lipunan. ###

This, as President Aquino signed the K-12 law today which will add two more years to the basic and secondary education cycle.

“The K-12, unlike what Aquino is promising, is not a solution to education and employment woes. Instead, it will further worsen and deepen the problems,” said Vencer Crisostomo, national chairperson of Anakbayan.

He said the additional years in the K-12 program will mean additional burden to parents and students who at present are already struggling to finish the current cycle.

“At present, only 14 out of 100 finish the education cycle up to college. Additional years will mean additional drop-outs,” he said.

He also pointed out thje lack of budget for education currently.

“Gov’t spending for education, as it is, is not enough to meet the shortages at present. The shortages will worsen and we will be faced will greater problems,” he said.

Crisostomo said tuition rates for tertiary education will further hike as the government’s K-12 will also mean abandonment for tertiary education.

“We will see more budget cuts for SUCs and commercialization of universities. The government is set to further abandon tertiary education,” he said.

But the greater problem is the program’s “problematic and flawed neoliberal framework” for labor.

“The K12 aims to create cheaper, more ‘exploitable’ labor. The program is to make sure more ‘semi-skilled’ youths enter the labor force as early as 18 years old, which will make the unemployment problem worse. The net effect will be lower wages for workers,” he said.

Crisostomo said that “ultimately, this is an attack on labor and wages.”

“This program will further subject our youths to exploitation by foreign monopolies as cheap, slave labor,” he said.

Various youth groups are organizing protest actions this enrollment against Aquino’s K-12 program.

“There is wide opposition against K-12, especially as it obviously failed during its first year implementation. Students, teachers, parents and administrators are against the program,” he said.

Reference: Vencer Crisostomo, @venzie

“We are 100% sure that today’s blackout is a dress rehearsal for Monday’s elections. But a power outage is merely ‘Plan B’, or a back-up plan to the AEF of the Aquino administration” said Vencer Crisostomo, national chairperson of Anakbayan.

According to the youth leader, the announcement of COMELEC commissioner Sixto Brillantes that the ‘source code’ would now be open for review this week was ‘all for show’.

“Pampapogi lang. It’s way too late for that at this point in the election period. How long did a source code review take in 2010? Four, five months? Tapos the COMELEC will allow a review less than a week before Election Day?” he said.

“Brillantes’ statement that the review can continue after the elections is a joke. By the time the source code review is finished and major errors are discovered, all the ‘winners’, fraudulent or otherwise, would have been already sworn in. Or is the COMELEC promising that they will annul the poll results if any cheating is discovered?” added the youth leader.

Directed against progressives

According to Anakbayan, what they have dubbed ‘Oplan 12-0’ will not just have the objective of a sweep for administration candidates for the Senate. It will also be for a shut-out of progressives running in the Senate and the partylist system.

“Noynoy and the COMELEC’s devious scheme is as much to keep out the likes of Teddy Casiño in the Senate, as it is to put the likes of Bam Aquino and Risa Hontiveros into power” said Crisostomo.

Casiño, an independent who is currently on his last term as a partylist congressman, is being supported by the youth group for his stance and platform on issues of accessible education and other social services, Internet freedom, generation of decent jobs, genuine agrarian reform, among others.

“Even if he is just one, they are afraid of Teddy’s impact on the elite-dominated, anti-poor mainstream politics of the Senate” said the youth leader.

“The level of negligence and incompetence by the COMELEC is beyond belief. This can no longer be dismissed as human error. We believe this is part of a deliberate nationwide scheme to rig the 2013 elections for a 12-0 win by President Aquino’s candidates” said Vencer Crisostomo, national chairperson of Anakbayan.

Initial reports from volunteers of the election watchdog group KontraDaya in Metro Manila and Davao showed several problems in the FTS, including: First, because of the lack of proper equipment from the Commission on Elections, many Boards of Election Inspectors (BEIs) used packing tape to seal the PCOS machines, instead of the special tape which would protect the said machines from tampering.

Second, many machines had problems with tabulating votes, such as counting wrongly-shaded votes, and not counting certain votes. Third, the FTS did not include the testing of the process of transmitting the votes from the PCOS machines to the canvassing machines in the municipal and national levels.

“Hysterical claims by COMELEC commissioner Sixto Brillantes that fears about the conduct of elections are baseless exploded in his face yesterday with the massive errors and defects encountered in the FTS” said the youth leader.

He added, “Why did Brillantes keep denying these problems? Was he simply being lazy? In denial? Delusional? Or is it part President Aquino’s plan to use deliberately defective PCOS machines, and a deliberately faulty AES?”
Crisostomo said that no one but Aquino would benefit from what he dubbed the ‘AEF’ or ‘Automated Election Fraud’.
“We must remember that the last time the numbers ‘12’ and ‘0’ were mentioned in an elections, it was former Gloria Macapagal-Arroyo back in 2007 with her ‘election magic’ in the province of Maguindanao. The next time it was mentioned was several months ago, by Team PNOY manager Franklin Drilon. Is there a connection between the AEF and the 12-0 proclamation? We believe there is” he said.

Vencer Crisostomo, national chairperson of Anakbayan, called the manipulation of survey results as part of what he called ‘Oplan 12-0’, a plan by the Aquino administration to rig the results of the 2013 elections.

“With the Automated Election System, or AES, having been proven to conduct its electronic version of dagdag-bawas in last year’s public tests, and the COMELEC refusing to review the computer program of the AES machines, there is no guarantee that the results spitted out by the AES reflect the actual will of the voters. In this scenario, the survey results are simply meant to condition the public into accepting the fraudulent outcome of the elections” he said.

The youth group positively identified at least one candidate, Ramon ‘Jun’ Magsaysay Jr., as conducting survey manipulation, with two other bets from the same slate as having been identified as ‘benefiting’ from the same operation.

In an investigation conducted by Anakbayan’s Public Information Department, the online poll of a certain online news website was examined after Magsaysay rose to the top position in a matter of hours last week, with the two other bets under suspicion also surging to the within the top five positions.

In the actual site of the said poll, majority of the ‘comments’ posted expressed support for Magsaysay. However, these ‘commentators’ were linked to profiles in the social networking site ‘Facebook’ which did not reflect the identity of a real human being. Some of the characteristics of the said ‘dummy accounts’ included: they were all created in the month of April, they contained no content except Magsaysay election paraphernalia, and that they did not have any Facebook friends or pictures to corroborate their existence offline.

Made in the USA?

Crisostomo compared the operation to the practice of ‘sock-puppetry’, a method which was exposed by British and U.S newspapers several years ago as used by the U.S military and many Western corporations to control adverse public opinion online. In ‘sock-puppetry’, a handful of ‘online operators’ create hundreds of accounts in social networking sites like Facebook and Twitter (also known as the ‘sock puppets’) and used to engage in online conversations to create the impression of pro-military, pro-corporate, and pro-Western sentiment.

Aside from Magsaysay, the ‘sock puppets’ in the above-mentioned online poll also expressed their support for other Team Pnoy candidates like Risa Hontiveros and Bam Aquino.

“Wala na silang pinatawad. They are not content with purchasing results from SWS and Pulse Asia. Now, they want to dominate even the polls which are relatively transparent and reliable than those by the two survey firms” said Crisostomo.

People take up arms when the government is either incapable or unwilling to address their most urgent problems. This is a basic concept of history and politics which is relevant to the on-going peace talks between the Government of the Republic of the Philippines (GPH) and the Communist Party-led National Democratic Front of the Philippines (NDFP), and sadly, one that is either poorly understood or even ignored by the former.

Even before the NDFP was born, the pages of Philippine history are full of rebellions and uprisings by the poor demanding an improvement in their miserable conditions: in the Spanish Era, peasants rebelled against forced labor in the Spanish shipyards, and monopolies which led to low prices for their products like tobacco and basi. The most famous revolt in the Commonwealth era, that of the Sakdalistas’, was led by farmers frustrated by landlessness. The ranks of the HUKBALAHAP (Hukbong Bayan Laban sa Hapon, or Anti-Japanese People’s Army), whose resistance spanned the Japanese occupation, the return of the U.S, and ‘U.S-granted independence’, was swelled by peasants and other poor of the countryside.

With this in mind, one shouldn’t be surprised at the contents of the NDFP’s 12 Point Program: free land for the landless, accessible social services for all, emancipation of women, respect for the right to self-determination by the various national minorities such as the Moros and the people of the Cordilleras, etc. Included in the Program is a term which was branded by presidential spokesperson Edwin Lacierda as ‘outdated’: ‘national industrialization’.

In a nutshell, national industrialization is the program of economic development which relies on the development of local industries and the tapping of local natural resources, as opposed to the ‘magic formula’ of President Aquino, former President Arroyo, and just about every other president we had: let in foreign direct investments, and the rest will follow.

National industrialization is included in the NDFP’s Program for a very good reason: more than half a century of reliance on foreign investments (and other economic theories which can be labelled as ‘pro-globalization’) has failed to eliminate, or even just significantly reduce, poverty in the Philippines.

For Lacierda, and consequently by Aquino, to reject national industrialization brings us near the heart of why the peace talks between the NDFP and the GPH hasn’t progressed: the government is either incapable or unwilling to address the most urgent problems of the poor.

In 1992, the GPH and the NDFP signed the ‘Hague Declaration’. In the said document, both parties committed to approving four ‘comprehensive agreements’ as part of the peace process: (in the agreed order) one regarding human rights, one regarding socio-economic reforms, one regarding political and constitutional reforms, and one regarding the disposition of arms by both parties.

In other words, there has to be first agreements on human rights, socio-economic reforms, and political reforms before both parties can talk about laying down weapons and a ceasefire, truce, or even armstice. One agreement has already been approved by both the GPH and the NDFP: the CAHRHIL, or Comprehensive Agreement on Human Rights and International Humanitarian Law, in 1998.

But now, the Aquino administration is insisting that the GPH and the NDFP VIOLATE their own agreement in the Hague Declaration by declaring a ceasefire and talking about the laying down of arms before they can discuss other matters. At the very least, this is an illogical and impossible demand by the government: one could say that it is the arms of the NPA (New People’s Army) which is the only reason why the GPH is forced to negotiate with the NDFP. Can we expect the Government to continue negotiating peacefully if the NPA disarms?

Not if history is any indication.

After World War 2, several squadrons of the HUKBALAHAP agreed to demands by the U.S military, and their allied Filipinos, to disarm and return to their barrios. They were subsequently massacred down to the last man. After the fall of the Marcos dictatorship, the NDFP agreed to ceasefires as a precondition to the peace talks. But instead of negotiating in good faith, the Armed Forces used the ceasefire to gather information against the NDFP, and then scrapped the peace talks. The information gathered allowed it to inflict massive losses on the NPA, the NDFP, and their civilian supporters.

To sum up: why isn’t the GPH-NDFP peace talks progressing? Because the Aquino administration does not have the honor to respect a previous agreement between the GPH and the NDFP. Furthermore, it wants to makes the NDFP, the NPA, and the millions of Filipinos who live under and/or support the ‘parallel government’ in the country to commit suicide by laying down their arms and expecting that the Armed Forces of the Philippines will not massacre them. But most of all, it is because the Aquino administration is either unwilling or incapable of solving the problems of the Filipino people.

For several years now, the NDFP has already drafted its proposed Comprehensive Agreement on Socio-Economic Reforms (CASER). Yet up to this very day, the GPH has not provided its own counter-proposal. Can we believe that with so many ‘experts’ on their side, the GPH needs more time? Or is it because the reforms contained in the CASER, despite being favorable to the average Filipino, something the Aquino administration does not want?

Clearly, the Aquino administration does not want to end poverty, so it refuses to negotiate for peace.

LABANAN ANG ATAKE SA EDUKASYON, KABUHAYAN AT KARAPATAN NG KABATAAN AT MAMAMAYAN! ILANTAD AT LABANAN ANG PAKANA NI NOYNOY NA LUTUIN AT DAYAIN ANG HALALAN!

Inihanda ng Public Information Committee-Pambansang Himpilan ng Anakbayan

Abril 25, 2013

Sa ikatlong taon ng Rehimeng U.S-Aquino, tuloy-tuloy ang atake sa edukasyon, kabuhayan , kalikasan, pambansang patrimonya at soberanya, at iba pang karapatan ng mga kabataan at mamamayan. Sa harap ng malawak na pagkamuhi ng publiko kay Noynoy at sa kanyang mga programa at patakaran na nagtutulak sa mas maraming Pilipino sa kahirapan, naghahanda na ang kanyang Rehimen para magmaniobra, manipulahin, at dayain ang eleksyong 2013.

Kinakailangang tumindig muli ang kabataang Pilipino para biguin ang pagpapahirap ni Aquino sa pamamagitan ng mga malakihan at militanteng kampanya at pakikibakang masa. Tulad ng sa nakaraan, tanging sa ganitong paraan lamang mapipilit ang isang gobyernong para sa dayuhan at iilan para ibigay ang ating mga karapatan.

Dapat buong lakas na ikampanya at ipanalo ang mga progresibong kandidato, lalo pa’t sila ang pangunahing target ng pandaraya, paninira, panggigipit, at pandarahas ng COMELEC, Korte Suprema, militar, at iba pang galamay ng Rehimeng Aquino.

Pagkait sa edukasyon bilang karapatan

Ipinakita ng pagpapatiwakal ni Kristel Tejada, estudyante ng Unibersidad ng Pilipinas, noong nakaraang Marso ang kalunos-lunos na kalagayan ng sistema ng edukasyon sa ating bansa. Pinigilan siyang pumasok sa klase pagkatapos hindi makapagbayad ng matrikulang nagkakahalagang P7,000+.

Sa mga pampublikong pamantasan, nagtataasan na ang mga matrikula sa pamamagitan ng sistema ng ‘socialized tuition’. Una na itong pinatupad noong 2007 sa UP kung saan nagtaas ang matrikula mula P300 papuntang P1500 kada yunit. Bago ipatupad ang ‘socialized tuition’, ang matrikula ng UP ay P14 kada yunit.

Ayon sa RPHER (Roadmap for Philippine Higher Education Reforms) ni Noynoy, dapat ay magkaroon na rin ng ‘socialized tuition’ ang 10 iba pang State University sa 2014. Bukod dito, 22 na State University ang kailangan nililikom na ang di bababa sa 50% ng kanilang badyet: ibig sabihin kakaltasan ang pondo mula sa gobyerno, at kokolektahin nalang sa mga estudyante sa porma ng pagtaas sa matrikula, at pagpataw ng kung ano-anong bayarin.

Produkto ito ng taon-taon na budget cut sa edukasyon sa ilalim ni Gloria Arroyo at ni Noynoy Aquino. Pinaka-malaking budget cut sa kasaysayan ang ipinataw ni Noynoy para sa 2011. May nakaambang P3 bilyon na budget cut para sa mga State University sa 2014, kahit na tumaas ng 13% ang kabuuang pambansang badyet.

Tuloy-tuloy ang walang-humpay na pagtaas ng matrikula at iba pan bayarin sa mga pribadong kolehiyo. Ngayong taon, 451 na paaralan ang magtataas sa buong bansa. Imbes na pigilan ng CHED, itinutulak nito ang mga estudyante na pumasok sa mga ‘consultation’ na moro-moro at manipulado ng mga school administrator.

Samantala, bigo ang pangako ng sistemang K+12 sa dami ng mga kapalpakan. Kitang-kita ang kakulangan ng paghahanda. Bagama’t nadagdagan na ng dalawang taon ang pag-aaral ng mga estudyante, pare-pareho pa rin ang itinuturo sa kanila, nadagdagan pa ang trabaho ng mga guro kahit na walang dagdag-sahod at dagdag na mga classroom, libro, at iba pang kagamitan.

Atake sa kabuhayan at tumitinding kahirapan

Lumabas sa mismong pag-aaral ng gobyerno na bagama’t may ‘pag-unlad sa ekonomiya’ sa Pilipinas mula 2006, hindi nagbabago ang bilang ng mga mahihirap sa ating bansa. Sa isa pang pag-aaral, tinataya na ang karaniwang kita bawat araw ng isang magsasaka ay P156.8, at ang mangingisda ay P178.43.

Sa harap ng kakulangan ng disenteng trabaho at umento sa sahod, walang katapusan ang pagtaas ng presyo ng langis, at singgil sa tubig at kuryente sa ilalim ni Aquino. Ipinagpapatuloy niya ang mga patakaran ng deregulasyon, pribatisasyon, at liberalisasyon ng mga mahahalagang serbisyo. Halimbawa, isinapribado ang mga industriya ng langis, tubig, at kuryente, at inalis ng gobyerno ang kahit anong kontrol nito sa presyo na sinisinggil ng mga pribadong kumpanya dito.

Nananatili ang matinding kahirapan sa kanayunan dahil sa kawalan ng tunay na reporma sa lupa. Ang CARPER na itinulak ni Risa Hontiveros at ng Akbayan ay palpak: aminado ang mismong DAR na sa 2/3 ng panahon para sa implementasyon nito, 2/3 ng mga target na ipapamahaging lupa ay hindi pa naipapamahagi.

Kawalan ng hustisya at paglabag sa karapatang pantao

Nagpapatuloy ang pagkanlong ng Rehimeng Aquino sa mga pasista at berdugo ng militar sa panahon ni Arroyo, habang gumagawa ng mga bagong mga paglabag sa karapatang pantao ang AFP at PNP ngayon.

Sa harap ng mga desisyon ng mga Korte at iba pang awtoridad na nagtuturo sa militar bilang may sala sa pagdukot at pag-tortyur sa ‘Morong 43’, Jonas Burgos, at Karen Empeño at Sherlyn Cadapan, wala ni-isang sundalo ang nakukulong para sa mga ito. Ang mga utak ng human rights violations, tulad ni Hen. Jovito Palparan, ay hinayaan lang makatakas at gumala-gala na parang malayang tao.

Samantala, umabot na sa mahigit 140 ang bilang ng mga pinapatay ng militar na mga aktibista, taong simbahan, mamamahayag, environmental defender, at iba pang sibilyan. Ilan sa kanila sila Dr. Leonard Co, Fr. Pops Tentorio, Wilhelm Geertman, at buong pamilya Capion.

Pagtapak at paglapastangan sa pambansang patrimonya at soberanya

Kitang-kita na ang pag-iingay ni Aquino laban sa mga Tsino ay ‘selective nationalism’ kung saan nag-aastang makabayan lamang si Noynoy kung hindi alyado ng U.S ang lumalabag sa ating soberanya. Inabandona niya ang lehitimong pag-angkin natin sa Sabah, at kahit protektahan ang mga nananahimik na mga migranteng Pilipino doon ay hindi ginawa.

Ang bilis mag-sampa ng reklamo laban sa mga Tsino na nakasira sa Tubbataha Reef, pero ang mga sundalong U.S ay hinayaang makatakas at pinagbabayad lang ang gobyerno nila ng barya-barya. Wala ring parusa laban sa mga sundalong U.S na nagtambak ng lason at dumi sa Subic Bay.

Sa sobrang pagkatuta ni Noynoy, gusto nya pa tayong idamay sa posibleng ‘nuclear war’ sa pagitan ng U.S at North Korea. Gusto nyang ibalik ang U.S bases na isinuka na natin noon bilang nagdadala ng prostitusyon, droga, at mga sakit. Gusto nya tayong maging target ng armas nukleyar ng Korea, at gusto nyang ilagay sa kapahamakan ang mga sundalong Pilipino sa isang digmaan na wala naman tayong kinalaman.

Ang Eleksyon 2013 at ang Kabataan

Ang nalalapit pambansang halalan ay isa sa mga daluyan ng paglaban ng mamamayan para sa kanilang mga karapatan. Sa pamamagitan ng progresibong partido na Koalisyong Makabayan, nakakapagpatakbo ang taong bayan ng mga kandidato sa iba’t-ibang antas, tulad ni Teddy Casiño sa pagka-Senador, Kabataan Partylist sa Kongreso, atbp.

Kahit itong napakaliit at limitado nitong espasyo na bunga ng paggigiiit natin sa boses ng taumbayan ay inaatake ngayon ng Rehimeng Aquino. Sa takot nila sa mga progresibong kandidato at sa pagnanais ng swabeng pagtutulak ng mas masahol na kontra-mamamayang patakaran simula 2013, naglulunsad na ng samu’t-saring mainobra ang gobyerno laban sa mga progresibo: pandaraya sa AES (Automated Election System), panggigipit sa mga progresibong partylist, paninira kay Casiño, at pagpapahintulot sa mga kandidato ng Team PNOY na lumabag sa mga patakaran ng eleksyon, at magpatuloy sa pagtakbo ang mga pekeng partylist tulad ng Akbayan.

Tungkulin ng Kabataang Pilipino

Kinakailangang ilantad sa publiko ang mga maniobra ng Rehimeng Aquino sa eleksyon bilang bahagi ng pagbigo sa mga ito. Hindi dapat pahintulutan ng kabataan na kahit ang napaka-limitadong demokrasya na ibinibigay sa atin ay babuyin at bawiin ng mga naghahari sa ating bayan. Kailangan ng ubos-kaya na pangangampanya para kay Teddy Casiño, sa mga progresibong partylist, at pag-bantay sa botohan.

Kasabay nito ay kinakailangang maglunsad ng mga malalakas na kampanya at pakikibakang masa para sa tuition moratorium, laban sa budget cut sa edukasyon, rollback sa matrikula at iba pang bayarin sa mga paaralan, kontra sa pribatisasyon ng mga ospital at iba pang serbisyo, laban sa pagtaas ng presyo ng mga batayang serbisyo at bilihin, para sa makabuluhang dagdag-sahod, disenteng mga trabaho, tunay na reporma sa lupa, para sa pagpapanagot sa mga sundalo na lumalabag sa karapatang pantao, at laban sa pagsira at paglabag sa ating pambansang soberanya at kalayaan.

Pero higit sa lahat, kinakailangang labanan ng kabataan ang tumitinding krisis sa lipunan at isulong ang tunay na pagbabago. Ipinapakita ng mga kaganapan na ang eleksyon sa isang lipunan na kontrolado ng dayuhan at iilan ay para lamang karnabal para mabigyan tayo ng ilusyon ng pagbabago. Tuwing may mga kabataan at mamamayan na gustong magsulong ng tunay na pagbabago sa pamamagitan ng paglahok sa gobyerno, sila ay sinusupil at pinipigilan. Ang bawat mulat na kabataan ay dapat kumilos para ipaintindi ito sa mas malaking bilang ng mga kabataan at mamamayan.

Dapat aralin ng mga kabataan, hindi lamang sa mga akda at sulatin ng mga progresibong manunulat, kundi pati sa kasaysayan ng ating bayan at karanasan ng mga iba’t-ibang grupo, kung paano makakamit ng mamamayanang kapangyarihang pampulitika para kamtin ang tunay na pagbabago. ###

MAMAMAYAN ANG TALO SA NILULUTONG ELEKSYON NI AQUINO!

Inihanda ng Public Information Committee ng Pambansang Himpilan ng ANAKBAYAN

Abril 25, 2013

Naghahanda na ang Rehimeng U.S-Aquino sa paglulunsad ng mawalakang pandaraya sa Halalang 2013 para makamit ang resultang ’12-0′ o ‘9-3’ sa eleksyon ng mga senador, at pigilan ang pagkapanalo ng mga progresibong kandidato sa Senado, Kongreso, at iba pang posisyon. Bukod sa lumang mga taktika tulad ng paggamit ng paninira o ‘red-tagging’ sa mga progresibo at armadong dahas at pananakot ng militar, muling inilalatag ngayon ni Aquino ang manipuladong resulta sa AES (Automated Election System).

Wala na ngang tunay na ‘oposisyon’ laban kay Noynoy bukod sa iilang mga progresibo, kaya’t sila ang pangunahing target ng pandaraya. Samantala, bagama’t parang ‘Coke’ at ‘Pepsi’ ang Team PNOY at UNA na pareho lamang nagsusulong ng mga patakaran at programa na kontra sa interes ng karaniwang tao, tumitindi ang kanilang agawan para sa mga pwesto bilang paghahanda sa eleksyong 2016 na inaasahang sa pagitan ni DPWH Sec. Roxas ng LP at Vice President Binay ng UNA. Nakakatakot ang maaaring resulta ng eleksyong 2013: isang Senado at Kongreso na mamadaliin at iraratsada ang pagpasa ng ‘Charter Change’ na inaasam ng mga dayuhang kapitalista, bagay na magdudulot ng higit na pagbagsak ng ekonomiya, mas malawak na kahirapan, at mas matinding pagkasira sa ating kalikasan.

OPLAN 12-0

Napapabalita na ayaw ipasiyasat ng COMELEC ang ‘source code’ ng AES sa mga election watchdog groups. Ang ‘source code’ ang mga programa na ginagamit ng AES para bilangin ang mga boto mula sa mga balota. Bago nito, mali-mali ang pagbibilang ng AES sa ‘public mock elections’ ng COMELEC nung nakaraang taon: may isang kandidato na nabawasan ang boto, habang may isa namang kandidato na nadagdagan.

Subalit ayaw pa rin ipa-rebyu ng COMELEC ang ‘source code’. Dumadami na ang mga election watchdog na nagsasabing dahil dito, walang garantiya na ang lalabas na resulta sa halalang 2013 ay ang tunay na boses ng botante.

Kasabay nito, ginagamit ni Aquino ang SWS at Pulse Asia para maglabas ng mga pekeng sarbey para kundisyonin ang utak ng mga botante. Pinapalabas na mayorya ng mga kandidato ng Team PNOY ang mananalo para hindi kwestyunin ng mamamayan ang mga nilutong resulta pagkatapos ng Mayo 13.

Kitang-kita kung gaano ka-peke ang mga nasabing sarbey kung titignan na ang mga pangalan mula sa mga dinastiya at ng mga notoryus na mga trapo, tulad ni Bam Aquino at Risa Hontiveros, ay may mataas na posisyon. Samantala, ang mga progresibo, o kaya kahit independente lamang, na mga kandidato na bukambibig ng publiko, tulad ni Teddy Casino, ay pinapalabas na hindi suportado ng marami.

Hindi na bago ang paggamit ng rehimeng Aquino sa mga survey, matagal nang lantad na minamanipula nito ang survey para ikondisyon ang utak ng publiko. Gaynidin, noong 2010, maraming nagsasabi na minanipula ang automated elections para palabasin ang sobrang lamang ni Aquino.

COMELEC: TUTA NI AQUINO

Samantala, todo-todo ang pang-iipit ng COMELEC sa mga kandidato at partylist na mga kritiko ng bulok na pamamalakad ni Aquino. Diniskwalipika ang mga progresibong partylist ng COURAGE, KALIKASAN, at AKING BIKOLNON. Tinangka rin i-diskwalipka ang mga nangungua at progresibong partylist na BAYAN MUNA at ANAKPAWIS.

Sinampahan ng mga kaso at binabantaan ng diskwalipikasyon ang mga partylist ng KABATAAN at PISTON. Kung maaalala, ang KABATAAN ang nanguna sa pagtuligsa sa pagkaltas ni Noynoy sa budget sa edukasyon at sa pagtaas ng matrikula sa mga pribado at pampublikong kolehiyo. Ang PISTON naman ang nanguna sa mga protesta laban sa pagtaas ng presyo ng langis.

COMELEC na mismo ang nagsabi: ang mga partylist tulad ng Akbayan, LPGMA, at Buhay, at mga kandidato tulad ni JV Ejercito, Bam Aquino, at Risa Hontiveros ang may pinakamaraming mga kaso ng paglabag sa election rules. Subalit ni-isa sa kanila ang sinampahan ng kaso.

COMELEC rin mismo ang naninira sa mga progresibong mga kandidato. Noong nakaraan, siniraan nito si Teddy Casino sa pagpapalabas ng ulat na isa siya sa mga may pinaka-malaking ginagastos para sa ‘TV ads’, bagay na katawa-tawa bilang si Teddy ang isa sa mga pinaka-mahirap na kongresista at tumatakbong senador ngayon. Lalo itong naging katawa-tawa na mas mataas pa ang ginastos nya sa mga milyonaryong kandidato ng Team PNOY at UNA.

Tuloy-tuloy din ang harassment at black propaganda sa mga kampanyador at mga tagasuporta nito. Sa Baguio, nagpapakalat ang mga sundalo ng polyeto laban sa KABATAAN Partylist. Militar rin ang nasa likod ng pamamahagi ng mga polyetong naninira kay Casiño, at mga partylist sa ilalim ng MAKABAYAN sa Dumaguete at Davao.

PAMBABABOY SA PARTYLIST SYSTEM

Habang iniipit ang mga progresibong partylist, binuksan naman ni Aquino at ng Supreme Court ang sistemang partylist para pasukin ng mga huwad na partylist at mga grupo ng mga milyonaryo at ibang naghahari sa bansa.

Bagama’t binuo ang sistemang partylist para makapaghalal ang mga marginalized na sektor ng kanilang mga kinatawan sa Kongreso, ibinaliktad ito kamakailan lamang ng Korte Suprema. Pinapayagan na ang nakakatawang sitwasyon, halimbawa, na ang magsasaka ay kakatawanin ng isang landlord (Tingting Cojuangco, AKMA-PTM), o ang mga drayber ng tricycle at security guard ng isang anak ng dating pangulo (Mikey Arroyo, Ang Galing Pinoy). Pinayagan na rin na pasukin ng mga political dynasty ang partylist (BH Partylist ng pamilya Herrera ng Quezon City, at AMA ng pamilya ni SC Justice Velasco).

Pero walang ibang mas masaya pa sa resulta ng SC, at mas matindi sa pagtatanggol nito, kundi ang Akbayan Partylist na pinopondohan ng pamilya Aquino. Ang mga lider nila ay nasa mga matataas na posisyon ng gobyernong Aquino at sangkot sa mga samu’t-saring corruption scandals. Ang mga nominado nila ay mga opisyal rin ng gobyerno at hindi nirerepresenta ang mga mismong sektor na sinasabing kinakatawan ng Akbayan.

ILANTAD ANG PAGLULUTO SA ELEKSYON! ILANTAD ANG BULOK NA HALALAN!

Walang eleksyon na kumakatawan sa kagustuhan ng karaniwang tao sa isang lipunan, tulad ng Pilipinas, na pinaghaharian ng dayuhan at iilan. Kahit ang pinaka-malinis na halalan ay hindi kumakatawan dahil ang botante ay namimili lamang sinong grupo ng mga naghahari ang manloloko, nanakawan, at papahirapan sila sa susunod na tatlo hanggang anim na taon.

Ito ay nagmumula sa katangian ng nasabing lipunan kung saan ang kapangyarihang pulitikal (posisyon sa gobyerno, suporta ng militar at pulis) at pang-ekonomiya (malaking yaman) ay hawak ng iilan. Ginagamit nila ito para tabunan ang kahit anong kandidato na magmumula sa hanay ng masang anakpawis at iba pang sektor ng lipunan. Sa ating kasaysayan, kung ang mga progresibong kandidato ay nananalo kahit na binubuhos ng mga pulitiko ang kanilang limpak-limpak na salapi para bumilo ng boto, dahas na ang gagamitin para manalo sila, tulad ng nangyaring sapilitang pagpigil sa paghirang ng mga kongresista sa ilalim ng Democratic Alliance nung halalang 1946, sa malawakang pagpatay sa mga miyembro at pambobomba sa mga opisina ng Partido ng Bayan nung halalang 1987, at sa pag-masaker ng Armed Forces sa mahigit na 1,200 na miyembro ng mga partylist sa ilalim ng Koalisyong Makabayan mula 2001 hanggang 2010.

Nakakaramdam ng matinding panganib ang mga naghaharing uri ngayong 2013. Sukang-suka ang mamamayan sa bulok na pamumuno ni Aquino. Ikinamumuhi rin nila ang mga kandidato ng ‘oposisyon’ bilang mga walang maipakitang tunay na alternatibong makabayan at makatao. Umaangat sa usapan sa buong bansa ang mga kandidatong ‘independent’, lalo na ang progresibong si Teddy Casiño. Bagama’t limitado lamang ang magagawa nila kung sakaling makapasok, hadlang pa rin ito sa plano ni Noynoy na swabeng pag-ratsada ng Charter Change.

Ang pagnanais ng kabataang Pilipino para sa kanilang mga karapatan sa edukasyon at iba pang serbisyong panlipunan, disenteng trabaho, reporma sa lupa, pag-alaga sa kalikasan, matagalang kapayapaan, at tunay na kalayaan, ay hindi makakamit sa huwad na eleksyon. Isa lamang itong karnabal kada tatlong taon para magmukhang may boses ang mahihirap sa pagpapatakbo ng bansa at ilayo tayo sa landas ng tunay na pagbabago: ang pambansa-demokratikong rebolusyon.

Tanging sa pamamagitan ng pambansa-demokratikong rebolusyon maaalis ang mga pinagmumulan ng kapangyarihan ng mga naghahari: ang kanilang yaman, private army, kontrol sa AFP at PNP, atbp. Sa pagkawala ng mga ito, doon lamang magkakaroon ng pagkakataon ang karaniwang tao na tumakbo sa kahit anong posisyon sa gobyerno, at doon lamang siya magkakaroon ng tunay na kalayaan para pumili sa kanyang mga kinatawan. ###

Anakbayan national chairperson Vencer Crisostomo said the candidates should explain the “scandalously huge amount” they are spending on TV ads and other forms of campaigning.

“They are spending hundreds of millions in TV advertisments. The public should be made aware of this and who the backers and donors of the candidates are,” he said.

The youth group pointed out in particular the administration bets and candidates related to incumbent politicians, which they said are “flooding” TV with their ads. Crisostomo said it is likely that their funds come from taxpayer money.

President Noynoy Aquino’s Team PNOY spent P68.43 million in ads as of April 10, according to a study by the Phil. Center for Investigative Journalism (PCIJ). In the same study, Vice President Binay’s UNA spent P120.26 million.

“Are they using taxpayer money for the campaign? Interesting how candidates portraying themselves as ‘reformists’ like Risa Hontiveros and Bam Aquino are now spending multi-millions in TV ads. They should explain to the public where they got their funds,” he said.

Aquino spent a whooping P56.23 million in ads as of April 10, while Hontiveros saturated the airwaves and newspapers with P31.8 million. This is on top of the Team PNOY P68.43 million which was used for ads promoting all its slate members, including Hontiveros and Aquino.

“It should be remembered that in the 2010 elections, Hontiveros and her Akbayan received P110 million from the presidential family, landlords, and big capitalists” added the youth leader.